| تبليغات | X |
|
سلام طبق معمول همیشه دیر اومدم ببخشید این مدت اصلا حال روحیم خوب نبود حتی حوصله ی سر زدن به وبلاگ رو هم نداشتم ولی واقعا دیدم این جوری منزوی شدن از خلق خدا بی نتیجه است و سعی کردم با خودم کنار بیام البته اگه بشه!!! ادم اینکه از کسی گلایه کنم یا توقع بی جا داشته باشم نیستم خدا رو شکر دل بدون کینه ای دارم و متاسفانه از همین لحاظ ضربه می خورم شاید اگر می تونستم مثل ادمهایی که باهام رفتار مکنن باشم اصلا حال و روزم این نبود ولی بازم خدا رو شکر. یه ترانه از کتاب تقدیم میکنم این کار توسط مهدی شمس الدینی خونده شده امیدوارم به دلتون بشینه راحتم بذار می خوام که هر چی خاطرس تواین اتاق دار بزنم میخوام که دیونه بشم سر و به دیوار بزنم میخوام برم عشقمو نو تو کوچه ها جار بکشم از اینجا تا شهر چشات میخوام یه دیوار بکشم می خوام دیگه میون ما فاصله هی قد بکشه می خوام که عشق ما دو تا شبیه قصه ها بشه برو که من تو این سکوت رفیق بشم با بی کسی چه فایده داره عاشقی وقتی به من نمیرسی روزای خوب من و تو گذشتن و حروم شدن ثانیه ها چه بی رمق عشقا چه بی دوم شدن من این روزا مسافرم دیگه بهم نگو نرو میخوام فراموش بکنم تلخیه عمر رفته رو دل و به هیچ کسی نده عاشقی مال قصه هاس غریبه باش با غمی که با دل تنگت اشناس. مهسا کیان + نوشته شده در 13:37 توسط مهسا کیان |
|
| ||||||
